Hormonen.

Ritje naar Den Haag, geschatte reistijd, twintig minuten.
Net onze straat uit vraagt mijn dochter: ‘ Mamma wat zijn hormonen?’
Kort neemt mijn gezicht de uitdrukking aan van die emoticon met twee grote ogen en het ronde mondje, totdat ik besef – ikke vrouw, há!
‘Nou,’ begin ik enthousiast,’ dat zijn stofjes in je lichaam die … huh … moment.’
Discrepantie tussen weten en uitleggen.
Bij het eerstvolgende rode verkeerslicht verschaft Google mij een antwoord geschikt voor een *zeven jarige.
Zelfverzekerd antwoord ik: ’Hormonen helpen de organen in je lichaam om goed te werken.’
Ingenomen glans ik even opzij. Met deze euforie wordt korte metten gemaakt als ze vraagt;
‘Hoe komen die hormonen bij je organen dan?’
Jaha, die weet ik: ‘Reist met je bloed mee, door je aderen.’
Deze keer houd ik mijn ogen strak op de weg. Tevergeefs.
‘Hoe zien hormonen eruit dan mama? Is het een soort kristalpoeder dat in je aderen oplost en dan later weer kristalliseert op de plek waar het moet zijn?’
‘Wow, dus, uhhh, jaha, hmm,’ mompel ik.
De pretentie dat ik over een gedegen hoeveelheid anatomische kennis beschik verdwijnt simultaan met de druppel zweet die uit mijn oksel naar beneden rolt.
‘Nou liefje, daar kom ik op terug,’ zeg ik terwijl ik mijn dakraampje elektrisch aanspoor om open te gaan.
Met gekrenkte trots poog ik alsnog; ‘Ik heb wel twee voorbeelden van hormonen en wat ze doen.’
Uitgebreid begin ik de functie van testosteron en oestrogeen toe te lichten.
Waar ze ontstaan, makkie -want tut is al goed op de hoogte van eierstokken en testikels – wat ze teweeg brengen en waarom.
Al snel weet mijn bolleboos de woorden Oestrogeen en Testosteron met de zekerheid van een afgestudeerde arts uit te spreken én er de juiste medische toelichting bij te verschaffen.
In hoge nood voor een extra spuitje deodorant zie ik tot mijn opluchting dat er nog twee minuten resteren tot ‘bestemming’.
Ik adem opgelucht uit, maar terwijl ik de hoek om sla hoor ik: ‘Mama, hoe komt het nu eigenlijk dat we twee hersenhelften hebben? Ja ik weet heus wel dat rechts de linkerkant van je lichaam bedient en links de rechterkant, maar kan dat niet met één set hersenen?!’

Met een ruk draait mijn hoofd haar kant op en met doodsangst in mijn ogen kijk ik haar aan als ik mij realiseer dat ik dit toekomstige Atheneum klantje moet gaan helpen met haar huiswerk!

Ondergetekend, de moeder zonder enige afgeronde opleiding ;-0

*Voetnoot: Inmiddels is mijn bolleboos al twaalf en zit in de HAVO/Atheneum brugklas. Deze dagen grossier ik in deodorant ;-0